skin to skin

‘Skin to skin’; een ontmoeting van beeld en dans.

‘Skin to skin’ is een project van Ellen Harmsma (dans) en Mimi Soeteman (camera en montage) en Alice Bakker (concept en productie) en het beeld ‘Labyrinth’.

‘Skin to skin’ is a project of Ellen Harmsma (dance), Mimi Soeteman (camera and editing) and Alice Bakker (concept and production) and the sculpture ‘Labyrinth’.

CLICK PHOTO TO PLAY VIDEO;

Still uit 'Skin to skin', filmproject Ellen Harmsma, Mimi Soeteman, Alice Bakker
Skin to skin, Still uit filmproject Ellen Harmsma, Mimi Soeteman, Alice Bakker

Ellen Harmsma, de danser, improviseert in haar dans met het beeld. Zij reageert in haar bewegingen op het feit dat het beeld van staal is; bevroren in zijn beweging. Zij laat zich inspireren door de bewegingen die in het beeld gelegd zijn en door hetgeen het beeld uitdrukt, op zo’n manier dat staal en huid samen lijken te komen. Mede vanuit haar ervaring als beeldhouwer maakt zij door haar dans aspecten van het beeld zichtbaar. Ongeveer zoals dans een ander licht kan laten schijnen op muziek.

Mimi Soeteman, camera en montage. Haar inspiratie voor het camerawerk is gebaseerd op ‘vorm en tussenvorm’. De chemie tussen danser en beeld wordt niet alleen gevangen door hun dans, hun samenzijn en hun textuur. Maar ook in de ruimte buiten hen, tussen hen, om hen heen. Ook daar valt licht of juist schaduw en ontstaat spanning en schoonheid.

Alice Bakker, concept en productie, is de maker van ‘Labyrinth’.

TEXT IN ENGLISH;

Ellen Harmsma, the dancer, improvises while dancing with the sculpture. Her movements are a reaction on the fact that the sculpture is made of steel; frozen in its movement. She is inspired by the moving lines in the sculpture and its expression, in such a way that both steel and human skin are merging together. It is her experience as a sculptor that gives her the ability to reveal hidden qualities of the sculpture. Like dance can reveal music.

Mimi Soeteman, camera and editing. Her inspiration for the filming is based on ‘positive shape and negative space’. The chemistry between dancer and sculpture isn’t only captured by their dance, their togetherness or their texture. But also by the space surrounding and in between them. Light and shadow brings tension and beauty.

Alice Bakker, concept and production, is the sculptor of ‘Labyrinth’.

The pianist is GéNIA (www.genia-music.com) playing the Adagio from the Piano Sonata by Sofia Gubaidulina.