beyond the visible

Alice W. Bakker, gesmede beelden van staal / koper / zilver, werken in en op papier,
of hoe beelden ons in beweging kunnen zetten.

Beweging is de schepper, het begin, de basis van mijn werk. Het bewegende lichaam net zo goed als het stromen van water of wolken in de wind. Zelf bewegen, maar ook de beweging voelen in het kijken naar deze beweging.

Als beeldhouwer werk ik met uiteenlopende materialen als staal, koper, zilver, 3D, papier en aquarel. Ik kan niet kiezen. Alle materialen zijn mij even dierbaar. Het is fascinerend om extremen samen te brengen.
Werk ik met staal dan smeed ik de starre platen staal tot soepele lijven, maak een combinatie met glanzend, zuiver zilver of vervang een deel door kwetsbaar dun papier. En tekenen is reizen met mijn ogen en dansen op papier.

Alice W. Bakker is lid van SCULPTURE-NETWORK en BEELDHOUWERS.NU.

ACHT, beeldhouwers.nu
tentoonstelling ACHT.
Museum Nagele, Ring 23, 8308 AL Nagele.

Video-verslag van EEN OASE VAN BEELDEN, een tentoonstelling van Beeldhouwers.nu bij NDSM-Fuse;

agenda

Agenda tentoonstellingen en actuele projecten;

 

Beeldhouwers.nu in Museum Nagele:

ACHT, beeldhouwers.nu
tentoonstelling ACHT.
Museum Nagele, Ring 23, 8308 AL Nagele.

6 september t/m 29 november 2020.
Opening zondag 6 september 15.00 uur (op uitnodiging),
Museum Nagele, Ring 23, 8308 AL Nagele.
website Museum Nagele
website Beeldhouwers.nu

ACHT
De leden van BEELDHOUWERS.NU zijn verbonden door poëtische ambachtelijkheid en liefde voor het maken van beelden. Zij komen samen om elkaar te inspireren. In gezamenlijke exposities treden zij naar buiten.
Voor het Museum Nagele nemen deze ACHT het gebouw en de ontstaansgeschiedenis als uitgangspunt. De hele hoogte, breedte en diepte is hun speelruimte. De glazenwand, gevuld met kleine werken wordt verrassend onderdeel van de expositie. Buiten op het dak, op NAP, staat een windvaan.
Een vissensnoer en een dramatische verbeelding van afscheid vormen lange diagonalen van vloer naar plafond. Een grote mobiel wekt de sensatie in een onderwaterwereld te zijn beland. Sponssculpturen en afhangende bladen als een woud van zeewier versterken die beleving.
Op de bodem staat een vrouwelijk beeld bekroond door een Mariaschrijn, de kerkfunctie in herinnering brengend. Aan de wand een sculptuur dat is geïnspireerd op het ontwerp van Mien Ruys.
De bezoeker wacht een gezamenlijk kunstwerk.

skin to skin

‘Skin to skin’; een ontmoeting van beeld en dans.

‘Skin to skin’ is een project van Ellen Harmsma (dans) en Mimi Soeteman (camera en montage) en Alice Bakker (concept en productie) en het beeld ‘Labyrinth’.

‘Skin to skin’ is a project of Ellen Harmsma (dance), Mimi Soeteman (camera and editing) and Alice Bakker (concept and production) and the sculpture ‘Labyrinth’.

CLICK PHOTO TO PLAY VIDEO;

video

Ellen Harmsma, de danser, improviseert in haar dans met het beeld. Zij reageert in haar bewegingen op het feit dat het beeld van staal is; bevroren in zijn beweging. Zij laat zich inspireren door de bewegingen die in het beeld gelegd zijn en door hetgeen het beeld uitdrukt, op zo’n manier dat staal en huid samen lijken te komen. Mede vanuit haar ervaring als beeldhouwer maakt zij door haar dans aspecten van het beeld zichtbaar. Ongeveer zoals dans een ander licht kan laten schijnen op muziek.

Mimi Soeteman, camera en montage. Haar inspiratie voor het camerawerk is gebaseerd op ‘vorm en tussenvorm’. De chemie tussen danser en beeld wordt niet alleen gevangen door hun dans, hun samenzijn en hun textuur. Maar ook in de ruimte buiten hen, tussen hen, om hen heen. Ook daar valt licht of juist schaduw en ontstaat spanning en schoonheid.

Alice Bakker, concept en productie, is de maker van ‘Labyrinth’.

TEXT IN ENGLISH;

Ellen Harmsma, the dancer, improvises while dancing with the sculpture. Her movements are a reaction on the fact that the sculpture is made of steel; frozen in its movement. She is inspired by the moving lines in the sculpture and its expression, in such a way that both steel and human skin are merging together. It is her experience as a sculptor that gives her the ability to reveal hidden qualities of the sculpture. Like dance can reveal music.

Mimi Soeteman, camera and editing. Her inspiration for the filming is based on ‘positive shape and negative space’. The chemistry between dancer and sculpture isn’t only captured by their dance, their togetherness or their texture. But also by the space surrounding and in between them. Light and shadow brings tension and beauty.

Alice Bakker, concept and production, is the sculptor of ‘Labyrinth’.

The pianist is GéNIA (www.genia-music.com) playing the Adagio from the Piano Sonata by Sofia Gubaidulina.